okulun ikinci dönemde ilk günü bekçiyle anlaşarak okuldan kaçmıştım. annemin temizlik huyunu pek sevmem ama bu sefer beni gerçekten etkilemişti. ablamla benim çocukluk oyuncaklarımızı bulmuş. kocaman bir kutuda. içinde hiç unutmadığın 1 metre uzunluğundaki tırım. transformers çıkmadan alınmış robotum. oyuncak piyanomuz. ablamın bebekleri, kara fatma. (ablamın bebeğinin adı. gerçektende kara :) ) özlemişim eski günleri. trenimi kurup ortasında oturduğum günleri. bacaklarımı tünel yaptığım o günleri. dayıma oyuncak tabanca ile ateş ettiğim o günleri. başımda başörtüyle sade atletle dolaştığım o günleri. dedemin baş parmağını tutarak gittiğim bakkalı nasıl unuturum. onur bakkal. dedemi nasıl unuturum. bir de ardından eski resimlere bakarsam, daha mutlu olamam…
